SACR… CUISINE

OVER ETEN EN CHRISTELIJKE FEESTEN

 

 

 

 

 

HEMELVAART

 

 

Hemelvaart valt altijd 40 dagen na Pasen. Met Hemelvaart herdenken wij dat Jezus ten hemel opsteeg. Nadat hij eerst was gekruisigd, en na drie dagen weer uit het graf herrees, heeft hij nog 40 dagen rond gelopen op aarde. Dit verhaal hebben wij uit alle vier de EvangeliŽn. Dat hij na 40 dagen opsteeg, staat daar alleen niet in, maar in de Handelingen (1:3). Het getal 40 is geen toeval. Het is een getal dat een lange duur aanduidt (denk maar aan quarantaine, dat betekent ook 40-tal). Als er iets belangrijks in de bijbel te gebeuren staat, duurt dat 40 dagen of zelfs soms 40 jaren.

 

Omdat Pasen altijd op zondag valt, valt Hemelvaart altijd op een donderdag. In de eerste eeuwen na Christus, was Hemelvaart nog geen zelfstandig feest. Het werd tegelijkertijd met Pinksteren gevierd, dat wij nu 10 dagen na Hemelvaart vieren. In de 5e eeuw wordt het een zelfstandig feest. Het is ook geen feest dat in de plaats is gekomen van een ouder feest. Hooguit herinneren gebruiken rond Hemelvaart als dauwtrappen en de extra zuiverende kracht van het water op die dag aan oude gebruiken die voorheen op 1 mei werden beleefd.

 

Lang niet eens alle kerken hebben een dienst op die dag. Dat was vroeger wel anders. In de Katholieke kerk bestond het gebruik in de middeleeuwen om een groot beeld van Jezus aan een touw in de nog van de kerk vast te binden en na het lezen van de EvangeliŽn werd Jezus aan dat touw naar boven getrokken, om zo een beeld te vormen van de hemelvaart.

 

Zoals ik al eerder schreef, bestond het volksgeloof dat water met Hemelvaart een extra zuiverende werking had. De hemel was een beetje open gegaan om Jezus daarin op te kunnen nemen. De dauw op het gras, de beken, de zee: al dat water was door de hemel (of de maan, de verhalen daarover zijn verschillend) extra gezegend. Als je om drie uur 's ochtends met je blote voeten over het dauw liep, dan zou dat helpen tegen huidkwalen, verouderingsverschijnselen en sproetjes.

In ItaliŽ zetten ze 's nachts een glaasje water met rozenblaadjes op het balkon of in de vensterbank en waste men zich de volgende ochtend daarmee.

Herders lieten hun kuddes 's nachts naar de beek lopen om daaruit te drinken, zodat ze extra lang zouden leven.